در میان دستهایت
تبعید
می شود وطنم
*سعادالصباح
روایت من اما این است:در میان دستهایت
تبعید می شود
وطنم
۱۹ تیر ۱۳۸۸
۱۸ تیر ۱۳۸۸
تا صبح 27 ام!
چند شبه امشب؟
که بالکنم، بوی گلهای اتاقم، تختم، کتابهام رو ندارم؟
دلم واسه تنهایی هام،
واسه اتاقم تو امیر آباد تنگه!
دلم تنگه!
که بالکنم، بوی گلهای اتاقم، تختم، کتابهام رو ندارم؟
دلم واسه تنهایی هام،
واسه اتاقم تو امیر آباد تنگه!
دلم تنگه!
۱۳ تیر ۱۳۸۸
چنینم...
بعد خوب، بعدِ سه ماه اومدم خونه!
بعد سه ماه با بابام آشتی کردم.
بعد سه ماه یه دل سیر با داداشها کرم ریختیم و هر و کر کردیم.
بعد n وقت یه دل سیر ویوا دیدم و فش فش کردم.
تو راه موضوع تزم رو نهایی کردم.
یه پرده ساز زدم که دو ماه دیگه صداش در می آد و هر لحظه بش فکر می کنم دلم غنج میزنه!
کار هم که پیدا کردم قبل اومدن!
چه مرگمه هنوز جسارتن که ته ته دلم یه غم نرمی هست؟؟؟
بعد سه ماه با بابام آشتی کردم.
بعد سه ماه یه دل سیر با داداشها کرم ریختیم و هر و کر کردیم.
بعد n وقت یه دل سیر ویوا دیدم و فش فش کردم.
تو راه موضوع تزم رو نهایی کردم.
یه پرده ساز زدم که دو ماه دیگه صداش در می آد و هر لحظه بش فکر می کنم دلم غنج میزنه!
کار هم که پیدا کردم قبل اومدن!
چه مرگمه هنوز جسارتن که ته ته دلم یه غم نرمی هست؟؟؟
۹ تیر ۱۳۸۸
P~~
همین چیزهاست که آدمها را جذاب می کند.
وقتی با منطق not P پیش می روند و تو لحظه لحظه می دانی از P می گویند...
وقتی با منطق not P پیش می روند و تو لحظه لحظه می دانی از P می گویند...
۶ تیر ۱۳۸۸
۵ تیر ۱۳۸۸
چقدر دلتنگی آخه؟
اگه الان بودی، اگه هنوز مثل اون روزا بود، می شد یعنی که باز بیام پایین تختتون بخوابم و گوش بدم به صدای بم "ماهی سیاه کوچولو"ت؟ بیام الان باز قصه می گی واسم؟ می شم اون آدم قبلی؟ می شی اون آدم قبلی؟
۳۰ خرداد ۱۳۸۸
۲۷ خرداد ۱۳۸۸
point of no return
يك بار ديگر هم با خودم عهد كرده بودم كه به هيچ كس و هيچ چيز چندان دخيل نبندم كه اين طور از دست نروم... دوباره اشتباه كردم. روزهايم در بهت گذشته و بغض و خشم. شبهام به كابوس بيداري...
۲۲ خرداد ۱۳۸۸
چه تنها بودم امروز
دلم می خواست امروز یک نفر، حتی رهگذری مرا می دید! آشنایی شاید! حتی اگر می گفت "این مدل مو به تو اصلا نمی اد!" همین کفایت می کرد...
اشتراک در:
پست‌ها (Atom)